NEHİR

AYRILIK İHANETİ SEVER


Herkes kendisine yakışanı yapar,
Giden ihanetini, kalan sadakatini
Seven sonsuza kadar beklemeyi
Sevilen kaçar gibi gitmeyi
Bir şarkının en güzel yerinde bitmeyi

Oysa aşk denen gül, mecnunun çöllerinde
Gözyaşlarıyla sulanmayı
Ve bir dağın en uçurumlu yerinde
İnadına açmayı sever
Aşk sevgiye sadakati,
Ayrılık ihaneti sever
Bu yüzden güller dikenini
Bir başka sever.
Demek ki vuslat yıllar öncesinde
Ceylan yüzlü yârin gülüşünde kalmış
Şimdi anlıyorum yalnızlığı
Ve ilk defa titriyorum, üşüyorum
Ve ilk defa âşık olduğum için ağlıyorum

Bana aşkı böyle öğretmemişlerdi
Unutmuşum Ferhat’ın severken öldüğünü
Ben bilmezdim gecelerin ağladığını
Bu yüzden gecelere yaş biriktiriyorum
Kirpiklerimde ağır bir yük
Uyku gözlerimden,
Aşkın vuslat hali düşlerimden sürgün
Yasaklanmış bağıra bağıra,
Seni seviyorum demek
Sürülmüş dudağımın kırmızı kaldırımlarından buseler

Bakışında bir şehri alnından vurduğum gülüm,
Bir bahar düşün yağmursuz
Bir hayat düşün sensiz ve umutsuz
Oysa umut ölmeden ten ölmüyor
Bülbül şarkısını söylemeden gül solmuyor
Ölen sadece bir deri bir kemiktir
Şimdi gözlerini kapat ve yaşayan umutları düşün
Aşk gitmek kadar kolay değil
Kalmak o kadar zor değil
Gül visaline asırlar var,
Ben şarkının en can alıcı yerinde susuyorum
Yüreğim çığlık olurken aşkın suskunluğuna
Ben kahrolası yalnızlığın yurdunda kanıyorum
Ayrılık ihaneti ve bırakıp gideni sever
Aşk ise masumiyeti ve yalnızca seveni sever
söz.şiir nasyonel

Ben seni kocaman bi yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören. Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimdi olmalıydın, orada kalmalıydın.

Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir yaparak gibi yeşildin. Açelyaydın pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize tutkundum, denizi sensiz, seni denizsiz düşünemedim.

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni böylesine güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle.

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda, patlama hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim. Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen girebilirdin.
Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.
Seni severken yorumlamadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.
Sevdim işte ötesi yok...



Mehmet Coşkundeniz

 LİNKİ TIKLAYINIZ LÜTFEN...

http://img46.imageshack.us/img46/7849/deep9ue4.swf

LİNKİ TIKLAYINIZ LÜTFEN... 

 http://www.main-board.net/atesilter/main-flash-swf/nergish-nasip-degilmis.swf

LİNKİ TIKLAYINIZ LÜTFEN...

http://www.main-board.net/atesilter/main-flash-swf/Naz-bu-sevda.swf

Unutamıyorum


Unut demek kolay gel bana sor bir de,
Unutamıyorum işte unutamıyorum,
Birşey var şuramda beni kahreden,
Şuramda tam yüreğimin üstünde,
Çakılı duran birşey var,
Elimde değil söküp atamıyorum.

Dalıp dalıp gidiyor gözlerim derinlere,
Kimi görsem biraz sana benziyor,
Seni hatırlatıyor şu bulut, şu gökyüzü,
Şu kayalıkları döven deniz,
Şu hüzünlü melodi, şu napoliten şarkı,
Bir zamanlar beraber dinlediğimiz.

Boyuna seni düşünüyorum durmadan usanmadan,
Şimdi diyorum o ne yapıyor acaba,
O güzelim gözleri kime bakıyor,
O canım elleri nerde,
Oysa günler o günler değil,
Ve kalan şimdi sadece özlemin gecelerde.

Durup durup seni büyütüyorum içimde,
Seninle acılar büyütüyorum,
Yeni yeni kederler büyütüyorum dayanılmaz,
Kirli sular yürütüyor iliklerime,
Bir zehir karışıyor kanıma anlıyor musun.

Bir daha görsem seni diyorum bir daha görsem,
Birgün olsun bir dakika olsun,
Unut demek kolay,gel bana sor bir de,
Hatırladıkça gözyaşlarımı tutamıyorum.

Dilimin ucunda sen,
Başımın içinde sen,
Kader misin,ecel misin nesin sen,
Unutamıyorum işte unutamıyorum.

Ümit Yaşar Oğuzcan